Najważniejsze zabytki

Kościół Pokoju przy ulicy Kościelnej.



Najsłynniejszym zabytkiem miasta jest ewangelicko - augsburski Kościół Pokoju zbudowany przez ewangelików po wojnie trzydziestoletniej w latach 1652-1657. Cesarz Ferdynand III zezwolił na jego budowę pod warunkiem wykonania budowy z drewna i gliny. Wieści, że nie wolno było do budowy używać gwoździ, że używano kurzego białka, a kościół mógł stanąć na odległość wystrzału armatniego od murów miejskich, że budowę miano wykonać w ciągu roku, wymyślono dopiero po ostatniej wojnie. Wewnątrz kościoła drewniany ołtarz i ambona z XVIII wieku wykonane przez Gotfryda Augusta Hoffmanna, liczne rzeźby i obrazy. Kościół może pomieścić ponad siedem tysięcy osób dzięki rozbudowanym emporom. Wokół świątyni nieczynny cmentarz poprzedzielany płotami. Projekt urządzenia na nim muzeum rzeźby nagrobnej zarzucono.

Kościół parafialny pod wezwaniem świętych Stanisława i Wacława przy



placu Kościelnym, zwany bezpodstawnie "katedrą" czy "bazyliką". Według tradycji, fundowany około 1330 roku przez księcia Bolka II. Budowę prowadzono do roku 1565, kiedy to ukończono wieżę. W latach 1560-1644 w posiadaniu ewangelików, potem do roku 1776 - jezuitów. Wewnątrz liczne barokowe ołtarze, ambona i ramy obrazów wykonane przez jezuitę Jana Riedla. Na tzw. "Chórze Mieszczan" szafkowy ołtarz gotycki z roku 1492 z cennymi malowidłami na drzwiach szafy ołtarzowej. Piękne freski na sklepieniu kaplicy Matki Boskiej Świdnickiej pędzla Jana Hiebla z Pragi. Na prospekcie organowym i w nawie środkowej - rzeźby świdniczanina Jerzego Leonarda Webera z początków XVIII wieku. Kościół posiada jedną z najwyższych wież kościelnych w Polsce o wysokości 103 metrów.

Kościół parafialny pod wezwaniem św. Józefa przy ulicy Kotlarskiej.



Zbudowany jako kościół klasztorny Urszulanek w drugiej połowie XVIII wieku w stylu późnego baroku.
W sąsiadującym z kościołem klasztorze urszulanki prowadziły różne szkoły dla dziewcząt aż do wypędzenia zakonnic przez hitlerowców w 1941 roku.

Kościół Świętego Krzyża przy ulicy Westerplatte. Zbudowany w 1720 roku, przerobiony w połowie ubiegłego stulecia. Był kiedyś kościołem komandorii krzyżowców z czerwoną gwiazdą, którzy od XIII wieku prowadzili szpital w Świdnicy.

Kościół Zielonoświątkowy przy ulicy Zamkowej. Stał tu ongiś zamek książęcy,



na miejscu którego w roku 1688 stanął klasztor i kościół Kapucynów. Klasztor zniesiono w roku 1810. Z zamku zachował się portal z datą 1537. Obiekt zaniedbany po wojnie, został częściowo rozebrany. Od roku 1989 odbudowuje go wspólnota zielonoświątkowa.

Dawny ratusz na Rynku jest budowlą barokową z elementami gotyckimi.



Mieści się w nim Muzeum Dawnego Kupiectwa ze zbiorami miar i wag oraz innych urządzeń kupieckich i rozbudowywanym obecnie działem regionalnym.
W gotyckiej sali rajców szesnastowieczne malowidła ścienne o tematyce sakralnej i barokowy wykusz kapliczny.

Basteja przy ulicy Basztowej wraz z przylegającym do niej dawnym kościółkiem



pod wezwaniem św. Barbary zbudowanym w roku 1500. Basteja jest pozostałością umocnień obronnych z XVI wieku ułatwiających ostrzał napastników szturmujących mury miejskie.
W niej i w dawnym kościółku mieści się obecnie kawiarnia.

Dawny dom cystersów z Krzeszowa przy ulicy Franciszkańskiej, mylnie wymieniany jako dom cystersów lubiąskich. W roku 1725 zbudowany został według projektów świdnickiego architekta Feliksa Antoniego Hammerschmieda, znanego z budowli w Nysie.

Barokowa kamieniczka o pięknym wystroju fasady przy ulicy Pułaskiego 24, zbudowana w XVIII wieku.

Kamienice w Rynku:



Nr 7: Mieścił się tu zajazd "Pod Złotą Koroną", w którym nocowały różne wybitne osoby przejeżdżające przez Świdnicę, między innymi Polacy podróżujący po Dolnym Śląsku.



Nr 8: W początkach XVII wieku mieszkała tu uczona astronom Maria Kunic i kwaterował wódz wojny trzydziestoletniej Wallenstein. Z tych czasów zachował się ciekawy portal.



Nr 25: Ongiś własność Hochbergów z Książa.
Gościł tu kilka razy król Prus Fryderyk II.



Nr 27: W XVII i XVIII wieku należała do rodziny Hahnów, lekarzy propagujących wodolecznictwo, z których starszy był nadwornym lekarzem królewicza Jakuba Sobieskiego.



Nr 34: Mieściło się tutaj znane wydawnictwo i księgarnia Ludwiga Heegego, a po drugiej wojnie światowej - drukarnia Dolnośląskich Zakładów Graficznych, w której drukowano między innymi "Wiadomości Świdnickie" i "Świdnickie Wiadomości Gospodarcze" - czasopisma ukazujące się w Świdnicy.

Edmund Nawrocki

01 września 2014 - Belindy, Bronisza, Idziego