Kina w przedwojennej Świdnicy

Pierwszy film pokazano w naszym mieście przed 90 laty, w roku 1908. Był to oczywiście film niemy, a wyświetlony został przez właściciela kina objazdowego niejakiego Schustera w namiocie. Wkrótce potem tenże urządził w Świdnicy salę kinową. Znajdowała się ona przy dzisiejszej ul. Zamkowej i miała 149 miejsc siedzących. Kino nazwano "Kinematografia".
Już za rok, w 1909 r. powstało nowe kino przy ulicy Długiej 19. Jego właścicielem był Trenkler. Nazwano je "Metropoltheater" i przetrwało aż do lat dwudziestych naszego wieku. Jednym z kolejnych właścicieli tego kina był Schilling.
W 1910 roku Niesel urządził salę kinową w restauracji "Złoty Kubek" na rogu dzisiejszej ul. Mennickiej i ul. Teatralnej. Powstało także "Weltkino" w budynku przy ulicy Pionierów. Kierował nim Bovensiepen. Na wolnym powietrzu w ogrodzie restauracji "Pruski Dwór" przy ul. Wałbrzyskiej 27 znajdowało się kino letnie.
W 1914 r. świdnicki przedsiębiorca Arthur Barndt (1881? -1940) przejął kino na ulicy Zamkowej i nazwał je "Burgplanlichtspiel-theater". Później przeniósł je na dzisiejszy plac Grunwaldzki, gdzie 25 grudnia 1919 roku otworzył tzw. "Schauburg Oberstadt". Kino to istniało także i po drugiej wojnie światowej jako kino "Przyjaźń".
Trzej przedsiębiorcy: Wolff, Malischka i Feustel w 1921 roku zbudowali dzisiejsze kino "Gdynia" przy ulicy Zygmuntowskiej 1. Zwało się najpierw "Unionstheater", a później "Schauburg Niederstadt". W 1922 roku nabył je niejaki Kutschera ze Strzelec Opolskich, a w 1924 roku - właściciel kina z placu Grunwaldzkiego - Barndt. W sali kinowej było 600 miejsc siedzących, a po rozbudowie w 1938 r. - nawet 718 miejsc.
Dziś kino to, nazwane "Gdynia", dzierżawi znany świdnicki działacz w dziedzinie kultury Andrzej Scheer i ma ono 535 miejsc. Natomiast kino "Przyjaźń" zostało zlikwidowane gdy budynek kina przed kilkoma laty rozebrano, a z jego części urządzono miejską halę targową.

Edmund Nawrocki
rozdział z książki "Z dziejów Świdnicy"

23 maja 2017 - Leoncjusza, Michała, Renaty